تبلیغات
&&ترنم اندیشه&& - مادر بزرگ مهربان


از نگاهَت پُشتِ شیشـه تا خُدا راهی نبود         چشمهایت گه گُداری باز و گه گاهی نبود

 تا نخستین برگِ فصلِ سبزافتاد ز درخت            طاقتَت شد طاق، افتادی تو هم بر رویِ تخت

  دستهایت سرد و رنگهایت زردِ زرد            دستْ سرد و رنگْ زرد و قافیه شد درد و درد

واژه ی دلتنــگی ام جا مانْد،پشتِ شیشه ها        اشک می بارم ولی شد خشک دیگر ریشه ها

 مویِ سُرخِ رویِ پیشـــــانیِ تو بی شانه مانْد           شانه ی مویَت به رویِ طاقچه در خانه ماند

 وقتِ رفتن هیچ کس پیشَــت نبود ای نازنین            من بمیرم چون که تنها سر نهادی بر زمین

 چند روزیست زتو می گویم فقط مادر بزرگ      خاطره میسازم زتو خط به خـط مادر بزرگ

 نیستی،حِسّم ولی پیوسته لَمست می کند              با خیالی باز و چشمی بسته لمـست می کند

 خوب می دانم چه باید از تو در دفتر نوشت      می نویسم بال، زد مادربزرگـــــــــم تا بهشت

 



تاریخ : سه شنبه 9 تیر 1394 | 03:47 ب.ظ | نویسنده : شیبانی | نظرات